Prezentowane na wystawie fotografie Henryka Hermanowicza pochodzą ze zbiorów Muzeum PRL-u i zostały wykonane głównie w latach 50. i 60. XX w różnych miejscach w Polsce. Autor dokumentował zachodzące wokół zmiany - odchodzący świat z jego tradycjami i obyczajami oraz nowy, który "rósł" na jego oczach.

Jerzy Szot krążył po Krakowie a jako, że zmysł obserwacji łączy z wrodzoną ironią i dystansem do otaczającego go świata to i zapis fotograficzny jest zupełnie inny. To jest już inny świat niż u Hermanowicza. "Codziennie, wracając z pracy, przechodziłem przez miasto. Zawsze miałem przy sobie aparat i zawsze fotografowałem.Scenografia na tych zdjęciach jest może brzydka, ale ludzie na nich są piękni. Wiedzieli, że ich lubię i dlatego pozwalali się fotografować" - opowiada Szot.

"Chcieliśmy podkreślić, że w zależności od własnych doświadczeń i emocji z tą epoką związanych, wrażliwości, zainteresowań, czy wspominanego okresu nasze spojrzenia na PRL mogą skrajnie się różnić" - pisze Ryszard Kozik, kurator wystawy. Zwracając uwagę, że każdy - nawet gdy nie jest fotografem - kadruje rzeczywistość, w tym tą minioną, wybierając te zdarzenia, które właśnie dla niego są ważne.

Przez cały 2015 rok będziemy rozmawiali o tym, ile PRL-u w nas pozostało, jak nas ukształtował, jak wciąż - i do czego - nas inspiruje. Jak powinniśmy o nim opowiadać. Ta wystawa otwiera nasze o PRL-u rozmawianie. Zapraszamy!"